22 december om 10.55 zou ons vliegtuig vertrekken maar bij aankomst bleek er al 3 uur vertraging te zijn.(in Chicago te laat vertrokken vanwege het slechte weer daar!) Balen natuurlijk want je weet dan al bijna zeker dat je je 2de vlucht zal missen.
Om 14.05 konden we dan eindelijk vertrekken.
Nick en Eline hadden nog nooit gevlogen maar ze vonden het allebei helelmaal geweldig.
Na toch wel een lange zit van meer dan 9 uur vliegen kwamen we in Chicago aan. Maar geen aansluiting. Met veel moeite en een aardige stewardess konden we toch nog 's avonds mee naar Grand Rapids. Maar het betekende door al het wachten dat we pas om 02.30 aankwamen. Dat we dus meer dan 24 uur gereisd hebben. Tot overmaat van ramp was het autoverhuurbedrijf al gesloten. Matt heeft toch Becky gebeld die met de kinderen en wat koffers al naar huis was gereden. In de Van van haar ouders we zijn naar huis gereden.
Maar toen was het inmiddels al 5.00 in de morgen.
Ook hebben we ook gelachen want op Hans na moesten we met z'n vijfen door de Special Security! Jassen, schoenen en riemen, tassen en horloges alles moest af. Maar bij Oma bleven de belletjes maar rinkelen. Toen vroeg de douanne of ze soms een riem om had? toen bedacht ik me dat ze natuurlijk 2 pinnen heeft in haar heupen.
En daar waren ze het wel meeens! Dus moesten we door naar de volgende check. Met een speciaal aparaatje langs iedereen heen. Grote hillariteit bij iedereen wat er toch allemaal gebeurde. Ook moesten we gefoullieerd worden en werden de tassen nog even nagekeken. Maar
er was niks speciaals.
Dus gauw door naar het vliegtuig! Eline sleep de hele weg en heeft niets gemerkt van de vlucht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten